Bielactwo – objawy

Głównym objawem bielactwa jest utrata pigmentu i wytwarzanie mlecznobiałych łatek (odbarwień) na skórze.

bielactwo-objawy

Inne, rzadsze objawy mogą obejmować:

  • Przedwczesne wybielanie lub siwienie włosów na skórze głowy, rzęsach, brwiach i brodzie
  • Utrata koloru tkanek wyściełających wnętrze jamy ustnej (błony śluzowe)
  • Utrata lub zmiana koloru warstwy wewnętrznej oka (siatkówki)

Wiele osób zauważa pozytywne zmiany i powrót barwnika skóry po właściwym usunięciu metali ciężkich z organizmu tą metodą czytaj więcej ⇒

Chociaż każda część ciała może być dotknięta bielactwem, odbarwienia zwykle najpierw rozwijają się na obszarach skóry najczęściej wystawianych na kontakt ze słońcem, takich jak dłonie, stopy, ramiona, twarz i wargi. Bielactwo na ogół pojawia się w jednym z trzech wzorów:

1. Ogniskowe – Depigmentacja jest ograniczona do jednego lub kilku obszarów ciała.

2. Segmentowe – Utrata koloru skóry występuje tylko na jednej stronie ciała.

3. Uogólnione – Pigment tracony jest w wielu częściach ciała.

Chociaż może rozpocząć się w każdym wieku, bielactwo często po raz pierwszy pojawia się w wieku między 20 a 30 rokiem życia. Pojawianie białych plam rozpoczyna się na twarzy powyżej oczu lub na szyi, pod pachami, na przedramionach, genitaliach, rękach lub kolanach. Są często symetryczne i mogą rozprzestrzeniać się na całe ciało. Zaburzenie dotyka obu płci i wszystkich ras jednakowo.

Większość osób cierpiących na bielactwo są poza tym zdrowe. Jednak mimo to, choroba może występować częściej u osób z niektórymi chorobami autoimmunologicznymi – choroby, w których układ odpornościowy reaguje wobec własnych narządów lub tkanek – takich jak choroba Addisona, niedokrwistość, niedobór witaminy B-12 (niedokrwistość złośliwa) lub zaburzenia tarczycy, w tym nadczynność i niedoczynność tarczycy.

Naturalny przebieg bielactwa jest trudny do przewidzenia. Czasami płaty przestaną się tworzyć bez leczenia. W innych przypadkach, utrata pigmentu może obejmować większość powierzchni skóry.