Czym jest bielactwo?

Bielactwo – to nabyta choroba skóry klinicznie charakteryzująca się białymi plamki, przez całkowitą nieobecność komórek barwnikowych nazywanych melanocytami.

bielactwo

Bielactwo wydaje się dotykać co najmniej 1% do 2% populacji, niezależnie od płci, rasy i wieku. Bielactwo wyróżnia się bardziej u osób o ciemniejszej skórze, ze względu na kontrast pomiędzy dotkniętymi i niedotkniętymi obszarami skóry. Może to wyjaśnić pozornie większą częstość występowania bielactwa w niektórych krajach z populacją o ciemniej karnacji. Bielactwo stało się wyraźnym piętnem społecznym w krajach takich jak Indie, gdzie możliwości awansu społecznego lub małżeństwa wśród osób dotkniętych jest poważnie ograniczone nawet dzisiaj.

W połowie przypadków bielactwa, choroba ma początek w wieku między 10 a 30 rokiem życia. Istnieje kilka zgłoszonych przypadków bielactwa obecnego od chwili urodzenia. Początek choroby w podeszłym wieku występuje rzadko. Ponad 30% osób dotkniętych, może zaświadczyć, że choroba występowała w rodzinie. Bielactwo odnotowano u identycznych bliźniaków. Zagrożenie dzieci dotkniętych osobników nie jest znany, lecz może być mniejsze niż 10%. Ludzie pochodzący z rodzin o zwiększonym ryzyku występowania choroby tarczycy czy cukrzyca, wydają się być bardziej narażeni na bielactwo.

Oba predysponujące czynniki (środowiskowe i genetyczne) przyczyniają się do bielactwa. Wielu pacjentów przypisuje początek ich bielactwa do urazu fizycznego, choroby lub stresu emocjonalnego. Początek może nastąpić po śmierci krewnego lub po poważnych obrażeń fizycznych. Bielactwo może wystąpić nawet po opalaniu.

Białe miejsca okołomieszkowe brody

Typowe bielactwo jest koloru białego, (jakby białe obszary płynęły normalnie pigmentowaną skórę) wynosi 5 mm do 5 cm lub więcej średnicy, ma okrągły, owalny lub podłużny kształt. Liniowe lub artefaktowe plamki występują izomorficznie, w następstwie wielokrotnego urazu lub nacisku na łokciach, kolanach i kościstych wypukłościach. Choroba postępuje stopniowo, rozszerzając poszczególne plamki i rozwijając nowe na różnych częściach ciała.

Gdzie bielactwo pojawia się na ciele

Bielactwo można sklasyfikować jako jeden z trzech rodzajów, w oparciu o wzór odbarwień.

Najbardziej rozpowszechnionym typem jest uogólnione bielactwo, w którym występuje szerokie rozpowszechnienie białych plamek, często niezwykle symetrycznych.

Typ ogniskowy – charakteryzuje się jedną lub większą ilością plamek na jednej stronie ciała. W niektórych przypadkach może to być na początku etapu ewolucyjnego jednej z innych chorób. Typowe plamki występują na palcach, łokciach, kolanach, plecach i okolicy narządów płciowych. Obszerne uogólnione bielactwo może pozostawić tylko kilka normalnie pigmentowanych plamek.

Typ segmentowy – który jest częsty, charakteryzuje się jedną lub kilkoma plamkami, z jednej strony ciała. Ten typ nie jest zwykle związany z bielactwem.

Nie wszystkie białe plamy są bielactwem

Rozpoznanie bielactwo zwykle może być dokonywane w oparciu na badaniach klinicznych pacjenta. Niekiedy plamy na obu kończynach są swoim lustrzanym odbiciem.
Aby wykryć wszelkie plamy, wymagane jest badanie światłem Woodsa, szczególnie w chorobach:

  • Toczeń rumieniowaty układowy (nietypowa dystrybucja, badania serologiczne)
  • Łupież biały (nieznaczne skalowanie, rozmyte marginesy, białawy kolor)
  • Piebaldyzm (wrodzony, biały kosmyk, stabilny, przebarwione plamki w środku białych plam, inna dystrybucja niż bielactwo)
  • Grzybica  (drobne łuski z zielonkawo żółtym zabarwieniem widoczne w promieniach Wooda, pozytywne KOH)
    bielactwo chemiczne (historia ekspozycji na niektóre środki bakteriobójcze fenolowe, plamki, konfetti)

 

Diagnoza


Diagnoza może być zwykle ustalana na podstawie danych klinicznych. W niektórych trudniejszych przypadkach może być konieczna biopsja skóry, aby wykluczyć niektóre z powyższych chorób. Cechą charakterystyczną jest to, że w bielactwie nieobecne są komórki pigmentu. Bielactwo jest często związane z chorobami ogólnymi.

Bielactwo może być związane z chorobą tarczycy (nawet do 30%, szczególnie u kobiet), cukrzycą (prawdopodobnie mniej niż 5%), niedokrwistością złośliwą (zwiększone ryzyko), chorobą Addisona (zwiększone ryzyko). Objawy skórne obejmują białe włosy i przedwcześnie siwe włosy i łysienie plackowate. Nie ma zwiększonego ryzyka choroby nowotworowej. Nowotwory skóry (wszystkie rodzaje) jest niezwykle rzadki.

Okulistyczne badania mogą ujawnić zapalenie naczyniówki i siatkówki lub tęczówki (prawdopodobnie mniej niż 10%). Wizja jest nienaruszona. Brak istotnych zmian słuchu. Badania laboratoryjne dla wykrywania chorób ogólnych związanych z bielactwem obejmują:
profil tarczycy: przede wszystkim TSH (radioimmunologiczny)
poziom cukru we krwi na czczo (w celu wykluczenia cukrzycy)
Morfologia z indeksami (aby wykluczyć niedokrwistość złośliwą)

 

Dlaczego rozwija się bielactwo


Bielactwo zależne jest od wielu czynników autoimmunologicznych, neurotropowych (interakcja melanocytów i układu nerwowego) i od substancji toksycznych. Mechanizm obejmuje postępującą destrukcję wybranych melanocytów, prawdopodobnie limfocytów T cytotoksycznych.

 

Jak długo będzie rozwijać się bielactwo?


Bielactwo jest przewlekłą chorobą. Jej przebieg jest bardzo zmienny i nieprzewidywalny. Aż do 30% pacjentów z bielactwem, posiada przebarwienia zwłaszcza w obszarach narażonych na słońce, ale prawie nigdy leczenie nie jest zadowalające dla pacjenta. Leczenie chorób związanych z bielactwem (na przykład choroby tarczycy) nie powoduje powrotu pigmentu w strefach przebarwionych go przez bielactwo nabyte.