Pimekrolimus

Pimekrolimus – to środek immunomodulujący stosowany w leczeniu atopowego zapalenia skóry (egzemy). Jest on dostępny w postaci miejscowego kremu, sprzedawany jest przez Novartis pod nazwą handlową Elidel.

 

Farmakologia


Pimekrolimus jest laktamową pochodną makro Askomycyny. Wykazano w badaniach in vitro, że pimekrolimus wiąże się z makrofiliną-12 (określaną także jako FKBP-12 ) i hamuje wydzielanie kalcyneuryny. Zatem pimekrolimus hamuje aktywację komórek T poprzez hamowanie syntezy i uwalniania cytokin z komórek T. Pimekrolimus zapobiega również uwalnianiu cytokin i mediatorów z komórek tucznych.

 

Ogólna charakterystyka


Pimekrolimus hamuje aktywację limfocytów T przez hamowanie uwalniania wielu zapalnych cytokin, zapobiegając tym samym kaskadzie sygnałów immunologicznych i zapalnych. Pimekrolimus ma podobny mechanizm działania do takrolimusu, ale jest bardziej selektywny, bez wpływu na komórki dendrytyczne (Langerhansa).

Ma mniejszą przenikalność przez skórę niż sterydy lub miejscowo używany takrolimus, choć nie wpływają one w stosunku do siebie na ich zdolność przenikania przez błony śluzowe. Ponadto, w przeciwieństwie do steroidów pimekrolimus nie powoduje zaniku skóry. Udowodniono, że jest skuteczny w różnych stanach zapalnych czy chorobach skóry, na przykład łojotokowe zapalenie skóry, toczeń rumieniowaty układowy, płaski liszaj doustny, bielactwo i łuszczyca. Takrolimus i pimekrolimus są inhibitorami kalcyneuryny i funkcjonują jako środki immunosupresyjne.

 

Efekty uboczne


W styczniu 2006 roku, w Stanach Zjednoczonych Food and Drug Administration (FDA) ogłosiła, że opakowanie Elidel będzie musiało zawierać ostrzeżenie dotyczące potencjalnego zwiększonego ryzyka raka węzłów chłonnych lub raka skóry.

Co ważne, choć zaktualizowano czarną skrzynkę z ostrzeżeniem dla takrolimusu i pimekrolimusu, FDA zatwierdziła niedawny raport Amerykańskiej Akademii Stowarzyszenia Dermatologii Task Force, że nie ma dowodów na związek przyczynowy leku z chłoniakiem lub czerniakiem. Innym Niedawny przegląd stwierdził, że po wprowadzeniu do obrotu leku nie przedstawiono żadnych dowodów na zwiększenie ryzyka jakiejkolwiek choroby nowotworowej.

Jednakże nadal istnieją pewne debaty i kontrowersje dotyczące dokładnych wskazań immunomodulatora. Dermatolodzy i alergolodzy American Academy of Dermatology i American Academy of Allergy, stwierdzają: „Żaden z przedstawionych przypadków chłoniaków nie jest związany z miejscowym wykorzystaniem pimekrolimusu lub takrolimusu.”